NEŞİDE ŞAHİN

Türkiye’nin en gözde turizm kentlerinden birind3 yaşıyorum. Yılın büyük bölümünde canlı şehir yaşamıyla hem yerli hem de yabancı milyonlarca insanı ağırlıyoruz. Ancak bu güzel tablonun arka planında giderek büyüyen bir sorun var: trafik.

Son yıllarda özellikle yaz aylarında Antalya’da trafik yoğunluğu artık günlük yaşamın belirleyici unsurlarından biri haline geldi. Sabah ve akşam saatlerinde kent merkezinde ilerlemek neredeyse sabır sınayan bir deneyime dönüşüyor.

Konyaaltı, Muratpaşa, Kepez gibi yoğun nüfuslu bölgeleri birbirine bağlayan ana arterlerde oluşan uzun araç kuyrukları, kentte yaşayanların hayatını doğrudan etkiliyor.

Trafik çoğu zaman yalnızca ulaşım sorunu olarak görülüyor. Oysa direksiyon başında geçirilen uzun dakikalar, hatta saatler insanların günlük yaşamından çalınan zamana dönüşüyor. İşe yetişmeye çalışan bir çalışan, çocuğunu okula bırakmaya çalışan bir anne ya da günün yorgunluğuyla evine dönmeye çalışan bir vatandaş için trafik yalnızca araç yoğunluğu değil; aynı zamanda stres, yorgunluk ve sabırsızlık demek.

Bir kadın olarak baktığımda bu tablo, farklı bir boyut daha kazanıyor. Sabah saatlerinde çocuğunu okula yetiştirmeye çalışan, ardından işine gitmek için yola çıkan birçok kadın için trafik günlük planların en kırılgan noktası haline geliyor. Trafikte geçirilen her dakika, aileye ayrılabilecek zamandan eksiliyor.

Özellikle akşam saatlerinde yoğunluk nedeniyle eve dönüş süresinin uzaması, çalışan anneler için hem fiziksel hem de psikolojik bir yorgunluk yaratıyor.

Bu durum yalnızca zaman kaybı değil; aynı zamanda hava kirliliği, gürültü ve yaşam kalitesinde düşüş anlamına geliyor.

Elbette çözüm yalnızca yeni yollar açmak değil. Toplu taşımanın daha cazip hale getirilmesi, raylı sistemin genişletilmesi, bisiklet kullanımının teşvik edilmesi ve şehir planlamasının uzun vadeli düşünülmesi gerekiyor.

Antalya gibi hızla büyüyen bir şehirde ulaşım politikalarının da aynı hızla gelişmesi şart.

Antalya, doğal güzellikleri ve yaşam kalitesiyle öne çıkan bir şehir. Ancak bu yaşam kalitesinin sürdürülebilmesi için trafik sorununun da ciddiyetle ele alınması gerekiyor.

Çünkü trafikte kaybolan zaman aslında hayatımızdan eksilen zamandır. Ve hiçbir şehir, insanlarının hayatından çalan bir ulaşım düzenini normal kabul etmemelidir.